wtorek, 11 czerwca 2013

Pojęcie pamięci operacyjnej

We wpisie tym omówiłem magazyny sensoryczne, pamięć krótkotrwałą, pamięć długotrwałą, pamięć trwałą, systemy powtarzania i stany aktywizacji. Jeszcze jeden termin jest często używany w aktualnych dyskusjach nad pamięcią - pamięć operacyjna (working mcmory). Chociaż ten termin ma dla różnych teoretyków odmienne znaczenia, tu jest rozumiany jako informacje, które są nam dostępne dla pracy nad jakimś problemem w którejkolwiek pamięci. Pamięć operacyjna zawiera informacje znajdujące się w buforach sensorycznych i pętli powtórzeniowej oraz to, co zostało zaktywizowane z pamięci trwałej. Przy rozwiązywaniu równania typu 3x + 6 — 15 pamięć operacyjna zawiera reprezentację tego równania w pamięci ikonicznej, powtarzane są wyniki cząstkowe (takie jak 3x — 9) oraz fakty dotyczące mnożenia wydobyte z pamięci trwałej (takie jak 3x3 = 9).


Czy w definicji pamięci operacyjnej powinniśmy ograniczać się so zawartości umysłu? Gdy jednostka rozwiązuje skomplikowany problem matematyczny na kartce papieru, dostępne informacje zawierają nie tylko to, co osoba aktualnie rejestruje z kartki (pamięć sensoryczna), ale również informacje, do których ma dostęp przez popatrzenie na takie miejsce kartki, gdzie są zapisane inne równania. Gdy ktoś gotuje, aktualny wygląd kuchni i widok tego, co jest przygotowywane, często przypomina kucharzowi, co ma dalej robić. Gdy smaży jajecznicę, jeżeli patelnia jest na kuchence, a jajka rozbite, następny krok polega na wlaniu ich na patelnię. Te przykłady ukazują, że nasze najbliższe otoczenie wspiera w dużej mierze przetwarzanie informacji.

Obecnie uważa się, że psychologia poznawcza błądziła nadmiernie, koncentrując się na informacji znajdującej się wewnątrz organizmu, a nie doceniając tej, która jest poza nim. Ekstremalna wersja tej krytyki, zwana umiejscowionym poznaniem (situated cognition), posunęła się do tego, że odrzuca potrzebę rozpatrywania tego, co jest wewnątrz organizmu (Agre i Chapman, 1987; Lavc, 1988 i Schuman, 1987). Taki pogląd jest nie do obrony wobec licznych badań, które pokazują znaczenie wewnetrznego wkładu organizmów. Szczury mają mapy poznawcze i ludzi też to dotyczy.

Niektórzy rozciągają pojęcie pamięci operacyjnej na zewnętrzne środowisko. Problem z takim podejściem stanowi ustanowienie granicy. Jeżeli informacje z kartki książki, ekranu komputera czy blatu kuchni są w pamięci operacyjnej, ponieważ mamy do nich dostęp dzięki odwróceniu wzroku, co z informacjami z następnej strony, ze zbioru komputerowego czy szafki kuchennej, do których można uzyskać dostęp, wkładając niewiele więcej wysiłku? Co z informacjami z sąsiedniego pokoju, biblioteki czy systemu komputerowego? Wydaje się więc uzasadnione ograniczenie pamięci operacyjnej do informacji wewnątrz skóry organizmu.

Pamięć operacyjna zawiera zapisy z pamięci trwałej, które są w danym momencie w wysokim stopniu zaktywizowane. Rozróżnienie pomiędzy zapisami będącymi lub nie w pamięci operacyjnej jest trudne, gdyż aktywizacja jest cechą ciągłą i elementy mogą zostać zaktywizowane w różnym stopniu. Stan aktywizacji zapisu jest przemijający. Gdy zwrócimy uwagę na nowe aspekty naszego otoczenia, niektóre zapisy staną się bardziej aktywne, a inne mniej.

Pamięć operacyjna odnosi się do wszystkich przemijających informacji, do których mamy w danym momencie dostęp.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz